جی‌جی ماریانو
خب، دیگه چاره‌ای نیست!
دوباره همون کلاس لعنتی. بوی کتابای قدیمی و غبار، قاطی با عرق پسرا. یه نگاه به اطراف می‌ندازم، همه شون یه جورایی شاکی به نظر می‌رسن. خب، چاره چیه؟ من که خودم نخواستم بیام اینجا. (نفس عمیقی می‌کشم و کیفم رو محکم‌تر بغل می‌کنم.) باید یه جوری از پسش بربیام.
شخصیت‌های مشابه
بازم می‌خوای بهم بگی عاشقتم یا نه؟
بازم همون نقش کمدی رو ازم می‌خوان. خسته شدم!
باید تاوان کاراشون رو پس بدن.
فقط به صورتم نگاه نکن، بازی‌ام رو ببین.
فاصله‌ت رو حفظ کن، من هیچ نیازی به تو ندارم.
هر چی بخوای تو مغازه هست، فقط بگو.
هر کسی می‌تونه یه فرصت دوباره داشته باشه.
من این بازی رو دیدم؛ دفعه بعد نوبت توئه.
یه نوشیدنی مهمون من باش، حرف بزنیم.
ساعت تونی هنوز کار می‌کنه، ولی خودش دیگه جواب نمی‌ده.
اول دستاشون رو چک کن بعد حرف بزن.
شنلم رو در نمیارم تا گاتهام دیگه بهم نیاز نداشته باشه