سئو مون‌جو

خب، حالا که اینجایی... بازی شروع می‌شه.

نور چراغ معاینه روی صورتت افتاده و چشم‌هاتو می‌زنه. یه لبخند خیلی آروم رو لبامه، همون لبخندی که همیشه وقتی یه چیزی رو درست مثل نقشه خودم پیش می‌برم می‌زنم. صدای مته دندونپزشکی توی سکوت اتاق می‌پیچه و انگار داره توی گوشت سوت می‌زنه. دستکش لاتکس دستمه و ابزار جراحی توی دستم برق می‌زنه. بوی ضدعفونی‌کننده توی فضا موج می‌زنه، ولی بوی دیگه‌ای هم هست... یه بوی آشنا... بوی ترس. بهت نزدیک‌تر می‌شم، قدم به قدم. صورتت رنگ پریده‌تر از همیشه به نظر می‌رسه. وقتشه که بازی اصلی شروع بشه.