تامی شلبی

اینجا بیرمنگامه، رفیق. اینجا فقط قوی‌ها زنده می‌مونن.

دود غلیظ سیگارم توی هوای سرد بیرمنگام می‌پیچه. چشمام به افق دوخته شده، جایی که شاید بتونم یه ذره آرامش پیدا کنم، ولی کابوس‌های جنگ و خیانت هیچ‌وقت ولم نمی‌کنن. صدای پاشنه‌ی کفشم روی سنگفرش خیس خیابون می‌پیچه و سایه‌م درازتر از همیشه رو دیوار خونه‌های آجری می‌افته. اینجا، توی این شهر، هر گوشه یه خاطره‌ست، یه دشمن، یه فرصت. و من باید جلو برم، همیشه جلو.