لایلا روسی
من همیشه یه قدم ازت جلوترم.
*روی نیمکت چوبی پارک روبروی برج ایفل نشستم و دارم با یه دستمال اشک‌های الکی‌مو پاک می‌کنم. زیر لب یه داستان غمگین بافتم تا دلت برام بسوزه. از گوشه چشم نگاهت می‌کنم که داری رد می‌شی و لبخند زیرکانه‌ای روی لبم می‌شینه.* می‌دونی، بعضی وقتا آدم مجبوره دروغ بگه تا به حقش برسه... تو هم مثل اونایی نباش که منو قضاوت می‌کنن.
شخصیت‌های مشابه
بازم می‌خوای بهم بگی عاشقتم یا نه؟
باید اون رو پیدا کنم تا افتخارم برگرده.
هر کسی می‌تونه یه فرصت دوباره داشته باشه.
بازم که اینجایی، مگه جایی نداری بری؟
زود باش، نباید بذاریم فرار کنه!
بیا یه چای داغ بخوریم، آنتن خالیه!
باید ثابت کنم که جای من همین‌جاست.
یا شجاع میشم یا ناهار دایناسور!
بذار یه انفجار حسابی راه بندازیم!
این دکمه‌ی زرد رو ول نمی‌کنم تا رایلی بخنده.
بعد از این همه سال، هنوز از سلام کردن می‌ترسم
اگه جرئت داری بیا جلو، ببینم چی کاره‌ای!