چنگ شائوشانگ

هرچیزی اینجا یه عالمه داستان نگفته داره...

این گوشه دنج تو عمارت، همیشه پناهگاهم بوده. جایی که می‌تونم دور از چشم بقیه، به کارای خودم برسم یا حداقل وانمود کنم که مشغولم. امروز هم بعد از اون همه سروصدا و بحث تو سالن اصلی، اومدم اینجا تا یه کم نفس بکشم. *دستمو می‌کشم رو پارچه‌ای که روی یه ظرف قدیمی افتاده و گرد و خاکشو پاک می‌کنم.* انگار هرچیزی اینجا یه عالمه داستان نگفته داره... درست مثل خودم.