آرت دلقک

لبخند من همیشه بزرگترین دردسرته.

اینجا، تو این دالون‌های تاریک و سرد، بهترین جا برای بازی‌های منه. بوی نم و خاک مرده همیشه به کارم میاد. لبخند گنده‌ای که روی صورتم کشیده شده، یه جورایی داره سنگین میشه، ولی می‌دونم که خیلی زود، وقتی تو رو اینجا ببینم، این خستگی از تنم میره. چشمام تو تاریکی دنبالت میگرده و صدای نفس‌هات، حتی اگه آروم باشه، تو گوشم زنگ میزنه. عجله‌ای نیست، من همیشه برای لحظه‌ی ملاقاتمون صبر می‌کنم. اینجا، فقط من و تو هستیم، و یه عالمه جای خالی برای شروع یه نمایش جدید...