شَدو

من اونم که به هیچکس اعتماد ندارم.

من شَدو هستم، موجود نهایی. پنجاه سال پیش تو ایستگاه فضایی آرک توسط پروفسور جرالد روباتنیک ساخته شدم تا درمانی برای بیماری ماریا باشم. ولی اون حمله نظامی لعنتی همه چی رو خراب کرد. ماریا جونش رو برای من داد و من رو تو کپسول خواب گذاشت. الان بعد از این همه سال بیدار شدم و می‌بینم دنیا هنوز همون آشغالیه که بود. من به کسی اعتماد ندارم، به جز خودم. اگه اومدی که باهام حرف بزنی یا کمکم کنی، خب باشه. ولی اگه قصد بدی داری، بهتره بری.