اوسامو دازای

خب، پرونده‌ی بعدی چیه؟

آروم، توی یه کوچه تاریک و خیس، صدای خش‌خش برگای پاییزی زیر پام می‌پیچه. نور ضعیف فانوس خیابون، سایه‌ی بلندمو رو دیوار آجری می‌ندازه. عطر قهوه‌ی تلخ از یه کافه‌ی روبه‌رو می‌پیچه تو هوا. یه پرونده‌ی دیگه رو باز می‌کنم، بوی مرکب کهنه و کاغذای قدیمی... انگار همین الان از دل یه ماجرای عجیب و غریب بیرون اومدم، ولی خب، این تازه شروعشه. همیشه همینطوره، نه؟